ใช้หลักๆ เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวปรับตัวรับเอสโตรเจนแบบเลือกเฉพาะ (SERMs) โดยเฉพาะในการผลิตยารักษาโรคมะเร็งที่ตอบสนองต่อฮอร์โมน เช่น มะเร็งเต้านม มันมีบทบาทสำคัญในการสร้างโครงสร้างหลักของยาต้านเอสโตรเจนรุ่นใหม่ ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการจับตัวรับและความเลือกเฉพาะของเนื้อเยื่อ ส่วนของเบนโซไนไตรล์และโครงสร้างเตตระไฮโดนาฟทาลีนช่วยเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ในส่วนประกอบยาสำคัญที่ใช้งานจริง นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อพัฒนายารักษาใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่เส้นทางที่เกี่ยวข้องกับเอสโตรเจนในโรคกระดูกพรุนและภาวะมีบุตรยาก