Sapacitabine ถูกศึกษาอย่างหลักสำหรับศักยภาพในการรักษาโรคมะเร็ง โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีมะเร็งระบบเลือด เช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาวไมอิลอยด์เฉียบพลัน (AML) และกลุ่มอาการมัยโลดิสพลาสติก (MDS) มันทำหน้าที่เป็นอนุพันธ์นิวคลีโอไซด์ รบกวนการสังเคราะห์และซ่อมแซม DNA ซึ่งนำไปสู่การเหนี่ยวนำการตายของเซลล์แบบ apoptosis ในเซลล์มะเร็ง การดูดซึมทางชีวภาพแบบรับประทานทำให้เป็นเส้นทางการให้ยาที่สะดวกสำหรับผู้ป่วย การทดลองทางคลินิกได้สำรวจการใช้เป็นยาเดี่ยวหรือร่วมกับยาตัวอื่นๆ โดยแสดงความหวังในผู้ป่วยสูงอายุที่อาจไม่ทนต่อเคมีบำบัดแบบเข้มข้น การวิจัยยังคงดำเนินต่อไปเพื่อประเมินประสิทธิภาพและความปลอดภัยในแอปพลิเคชันมะเร็งวิทยาที่กว้างขึ้น