ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับโดพามีนและเซโรโทนิน ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนายาสำหรับรักษาโรคทางจิตเวช เช่น โรคซึมเศร้า วิตกกังวล หรือโรคจิตเภท โครงสร้างแบบสไปโรของสารนี้ช่วยเพิ่มความจำเพาะต่อเป้าหมายทางชีวภาพ และช่วยปรับปรุงคุณสมบัติด้านเภสัชจลนศาสตร์ เช่น การดูดซึมและการข้ามผ่านเกราะเลือด-สมอง จึงเป็นโมเลกุลที่น่าสนใจในงานออกแบบยาเชิงโครงสร้าง