ใช้เป็นสารจับคู่ในกระบวนการปรับเปลี่ยนพื้นผิวของวัสดุอนินทรีย์ เช่น แก้ว โลหะ และแร่ธาตุ เพื่อปรับปรุงการยึดเกาะกับโพลิเมอร์อินทรีย์ ใช้บ่อยในสารเคลือบ ซีลแลนต์ และวัสดุคอมโพสิต เพื่อเพิ่มความทนทานและความต้านทานความชื้น ทำให้เกิดพันธะโคเวเลนต์ระหว่างพื้นผิวที่เป็นซิลิกาและเมทริกซ์โพลิเมอร์ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์และการผลิตเส้นใยแสง นอกจากนี้ยังใช้ในการสังเคราะห์วัสดุไฮบริดอินทรีย์-อนินทรีย์ และเป็นตัวเชื่อมในการตรึงตัวเร่งปฏิกิริยาหรือโมเลกุลฟังก์ชันบนพื้นรองรับของแข็ง