ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งไทโรซีนไคเนส โดยเฉพาะสำหรับการบำบัดมะเร็งแบบกำหนดเป้าหมาย แสดงศักยภาพในการยับยั้งเส้นทางของตัวรับปัจจัยการเจริญเติบโตของเซลล์ผิวหนัง (EGFR) ทำให้มีความเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการรักษาสำหรับมะเร็งปอดชนิดเซลล์ไม่เล็กและเนื้องอกแข็งอื่นๆ โครงสร้างของมันสนับสนุนการจับตัวด้วยความสัมพันธ์สูงต่อรูปแบบกลายพันธุ์ของ EGFR รวมถึง T790M และ C797S ซึ่งสัมพันธ์กับการดื้อยาต่อตัวยับยั้งรุ่นก่อนหน้า นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพ ความเลือก และคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ของตัวยาต้านมะเร็งชนิดใหม่