ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารยับยั้งฟอสโฟดีเอสเทอเรส-5 (PDE-5) โดยเฉพาะในการผลิตยารักษาภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศและความดันโลหิตสูงในหลอดเลือดปอด โครงสร้างของสารนี้ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างหลัก (core scaffold) ในการพัฒนาสารยับยั้งที่มีประสิทธิภาพสูงและเลือกสรรเฉพาะเจาะจง ซึ่งช่วยเพิ่มการส่งสัญญาณของไซคลิกนิวคลีโอไทด์ นอกจากนี้ยังมีการสำรวจใช้ในการพัฒนาสารยับยั้งไคเนสสำหรับยาต้านมะเร็งที่มีศักยภาพ เนื่องจากสามารถเลียนแบบเบสเพียวรีนในตำแหน่งออกฤทธิ์ของเอนไซม์ และมักใช้ในเคมีเภสัชกรรมสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ทางชีวภาพ (SAR) ที่มุ่งเป้าไปยังโรคระบบประสาทส่วนกลางและการอักเสบ