สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมียารักษาโรคและการพัฒนายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งโปรติเอส โครงสร้างของมันถูกออกแบบให้เลียนแบบพื้นเพปไทด์ ทำให้มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเอนไซม์ เช่น เรนิน หรือโปรติเอสแอสพาร์ติกอื่นๆ ซึ่งมีบทบาทในการควบคุมความดันโลหิตและกระบวนการทางสรีรวิทยาอื่นๆ นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจศักยภาพของมันในการรักษาโรค เช่น ความดันโลหิตสูง ภาวะหัวใจล้มเหลว และการติดเชื้อไวรัสบางชนิด โดยการกำหนดเป้าหมายเส้นทางเอนไซม์เฉพาะ การประยุกต์ใช้ของมันขยายไปยังการวิจัย ที่ซึ่งใช้ในการศึกษากลไกเอนไซม์และพัฒนายาตัวใหม่