สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในด้านการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะในการพัฒนากลุ่มปกป้องที่ไวต่อแสง (photolabile protecting groups) โครงสร้างของมันช่วยให้ทำหน้าที่เป็นส่วนที่ไวต่อแสง (photosensitive moiety) ซึ่งช่วยให้สามารถปล่อยกลุ่มฟังก์ชันออกมาได้อย่างควบคุมเมื่อได้รับแสง คุณสมบัตินี้มีคุณค่าในทางโฟโตเคมีและวิทยาศาสตร์วัสดุ ซึ่งต้องการการควบคุมที่แม่นยำทั้งในด้านพื้นที่และเวลาเหนือปฏิกิริยาเคมี นอกจากนี้ยังมีการประยุกต์ใช้ในการสังเคราะห์โพลิเมอร์ขั้นสูงและสารเคลือบผิว ซึ่งการดัดแปลงด้วยแสงจำเป็นสำหรับลักษณะการทำงานเฉพาะเจาะจง ส่วนประกอบสไปโรไซคลิกและเบนโซฟีโนนที่ไม่เหมือนใครช่วยให้มีความเสถียรและปฏิกิริยาใต้สภาวะโฟโตเคมี