MIBG ใช้หลักๆ ในแพทย์นิวเคลียร์สำหรับการถ่ายภาพวินิจฉัยและการบำบัดรังสีแบบกำหนดเป้าหมาย มีประสิทธิภาพโดยเฉพาะในการวินิจฉัยและรักษาเนื้องอกระบบต่อมไร้ท่อ เช่น เนื้องอกของระบบประสาทซิมพาเทติก (neuroblastoma) และเนื้องอกของต่อมหมวกไต (pheochromocytoma) เนื่องจากความสามารถในการถูกดูดซับโดยเซลล์ที่ผลิตคาเทโคลามีน ในงานวินิจฉัย MIBG ถูกติดฉลากด้วยไอโอดีนกัมมันตภาพรังสี (I-123 หรือ I-131) และใช้ในการสцинติกราฟีเพื่อระบุตำแหน่งเนื้องอกและประเมินการแพร่กระจาย สำหรับวัตถุประสงค์การรักษา MIBG ที่ติดฉลากด้วย I-131 ส่งรังสีแบบกำหนดเป้าหมายเพื่อทำลายเซลล์เนื้องอกในขณะที่ลดความเสียหายต่อเนื้อเยื่อสุขภาพโดยรอบ ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีค่าทั้งในการตรวจจับและจัดการมะเร็งบางชนิด