ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะในการศึกษาการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของยาปฏิชีวนะกลุ่มฟลูออรีนควิโนโลน เพื่อประเมินฤทธิ์ทางชีวภาพ ความเป็นพิษต่อเซลล์ และการดูดซึมในร่างกาย นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารอ้างอิงในการวิเคราะห์คุณภาพของเลโวฟล็อกซาซินในกระบวนการผลิตยา เพื่อควบคุมสิ่งเจือปนหรือผลพลอยได้ที่เกิดขึ้นระหว่างการสังเคราะห์ จึงมีความสำคัญต่อการประกันคุณภาพและความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ยา