โอทิพราซ ถูกพัฒนาขึ้นในเบื้องต้นเพื่อใช้เป็นยาต้านพยาธิใบไม้ตับ โดยเฉพาะพยาธิชนิด Opisthorchis viverrini ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคพยาธิใบไม้ตับในบางพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมา งานวิจัยพบว่าโอทิพราซมีคุณสมบัติในการป้องกันโรคมะเร็ง โดยเฉพาะมะเร็งตับและมะเร็งลำไส้ใหญ่ กลไกของมันเกี่ยวข้องกับการกระตุ้นเอนไซม์ที่ช่วยกำจัดสารพิษและสารก่อมะเร็งในร่างกาย เช่น เอนไซม์ในกลุ่มกลูตาไธโอน S-ทรานสเฟอเรส นอกจากนี้ โอทิพราซยังแสดงฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านออกซิเดชัน ทำให้มีศักยภาพในการใช้ในการป้องกันโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากออกซิเดชัน เช่น โรคตับจากไขมันสะสม และโรคเบาหวาน ปัจจุบัน แม้โอทิพราซจะไม่ถูกใช้ในทางคลินิกอย่างแพร่หลาย แต่มันยังคงเป็นสารตั้งต้นที่น่าสนใจในการวิจัยด้านการป้องกันโรคและพัฒนายาใหม่ๆ