สารประกอบนี้ถูกใช้หลักในการวิจัยทางประสาทวิทยาเพื่อทำลายเซลล์ประสาทโนราเดรนาลีนในสมองอย่างเลือกสรร มีคุณค่าอย่างยิ่งในการศึกษาบทบาทของระบบโนราเดรนาลีนในกระบวนการทางพฤติกรรม จิตใจ และสรีรวิทยาต่างๆ นักวิจัยนำมาใช้ในการสร้างแบบจำลองสัตว์ของความผิดปกติทางระบบประสาทเสื่อม เช่น โรคพาร์กินสัน เพื่อเข้าใจผลกระทบของการขาดแคลนโนรอะดรีนาลีนได้ดียิ่งขึ้น นอกจากนี้ ยังช่วยในการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างความผิดปกติของระบบโนราเดรนาลีนกับภาวะต่างๆ เช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และความผิดปกติการขาดสมาธิและสมาธิสั้น (ADHD) ความสามารถในการกำหนดเป้าหมายเส้นทางประสาทเฉพาะเจาะจงทำให้เป็นเครื่องมือสำคัญในการสำรวจการแทรกแซงทางบำบัดที่เป็นไปได้