ใช้ในงานวิจัยและพัฒนาทางด้านชีวเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการศึกษาโรคที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกันผิดปกติ เช่น โรคลูปัสเอริเทมาโตซัส (SLE) หรือโรคอักเสบเรื้อรังชนิดอื่นๆ เนื่องจากแอนติบอดีนี้สามารถจับกับไซโตไคน์ interferon-alpha (IFN-α) ได้อย่างจำเพาะ จึงช่วยยับยั้งกิจกรรมของโปรตีนที่กระตุ้นการอักเสบ ทำให้ใช้เป็นโมเดลในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์เฉพาะจุดเพื่อลดอาการอักเสบโดยไม่กระทบต่อระบบภูมิคุ้มกันทั้งหมด เหมาะสำหรับการทดสอบในห้องปฏิบัติการเพื่อประเมินประสิทธิภาพของตัวยาต้นแบบ และใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์การตอบสนองของเซลล์ต่อการบำบัดที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางสัญญาณ interferon