ใช้ในงานวิจัยทางเภสัชกรรมในฐานะสารยับยั้งที่แรงและเลือกเฉพาะต่อไซคลิน-ดีเพนเดนต์ ไคเนส (CDKs) โดยเฉพาะ CDK9 ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการควบคุมการถอดรหัส (transcription) แสดงให้เห็นถึงศักยภาพในด้านมะเร็งวิทยาในการกำหนดเป้าหมายเซลล์มะเร็งโดยการรบกวนการถอดรหัสของยีนที่ช่วยให้รอดชีวิต นำไปสู่การตายของเซลล์ในเนื้องอก (apoptosis) โครงสร้างของมันช่วยให้มี affinity การจับที่แรงและการซึมผ่านเซลล์ที่ดีขึ้น ทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณค่าในการพัฒนายาต้านมะเร็ง นอกจากนี้ยังมีการศึกษาสำหรับการประยุกต์ใช้ต้านไวรัสเนื่องจากผลกระทบต่อการควบคุมการถอดรหัสในเซลล์ที่ติดเชื้อ