G-1 ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะในสาขาชีววิทยาเซลล์และเภสัชวิทยา มันทำหน้าที่เป็นตัวกระตุ้นเลือกสรรสำหรับตัวรับเอสโตรเจนที่จับคู่กับโปรตีนจี (GPER) ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในกระบวนการทางสรีรวิทยาต่างๆ นักวิจัยใช้ G-1 เพื่อศึกษาบทบาทของ GPER ในการลุกลามของมะเร็ง หน้าที่ของระบบหัวใจและหลอดเลือด และการควบคุมเมแทบอลิซึม การประยุกต์ใช้นั้นขยายไปถึงการทดลองที่มุ่งทำความเข้าใจเส้นทางสัญญาณเอสโตรเจนที่เป็นอิสระจากตัวรับเอสโตรเจนแบบคลาสสิก นอกจากนี้ G-1 ยังถูกใช้ในการพัฒนายาเพื่อสำรวจเป้าหมายบำบัดที่เป็นไปได้สำหรับภาวะต่างๆ เช่น มะเร็งเต้านม ความดันโลหิตสูง และเบาหวาน ความจำเพาะของมันทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าตในการแยกแยะกลไกที่ซับซ้อนของผลกระทบที่เกิดจาก GPER ในเนื้อเยื่อที่แตกต่างกัน