ใช้อย่างแพร่หลายในงานไบโอคอนจูเกชันและการครอสลิงก์ โดยเฉพาะในการปรับเปลี่ยนโปรตีน เปปไทด์ และชีวโมเลกุลอื่นๆ ทำหน้าที่เป็นตัวคั่นหรือลิงเกอร์ ช่วยให้สามารถติดโมเลกุลเข้าด้วยกันโดยยังคงรักษากิจกรรมทางชีวภาพไว้ ใช้บ่อยในการพัฒนาแอนติบอดี-ยาคอนจูเกต (ADCs) ซึ่งเชื่อมยาที่มีพิษต่อเซลล์กับแอนติบอดี เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการนำส่งยาแบบกำหนดเป้าหมาย นอกจากนี้ยังใช้ในการปรับเปลี่ยนพื้นผิวของนาโนอนุภาคและวัสดุชีวภาพ เพื่อปรับปรุงความเข้ากันได้ทางชีวภาพและการทำงาน คุณสมบัติที่ละลายน้ำได้และความเสถียรทำให้เหมาะสำหรับการใช้งานทางการแพทย์และวิจัยต่างๆ รวมถึงการวินิจฉัยและสูตรยารักษา ช่วยเพิ่มความเสถียรและประสิทธิภาพของยาในการนำส่งเป้าหมาย รวมถึงงานวิจัยทางชีววิทยาเพื่อศึกษาปฏิกิริยาระหว่างโมเลกุลและพัฒนาวัคซีน