ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในสังเคราะห์สารอินทรีย์ โดยเฉพาะในการผลิตยาและสารเคมีเกษตร หน้าที่ของโบรมีนและเอสเตอร์ช่วยให้เกิดการแปลงเฉพาะเจาะจง—โบรมีนทำหน้าที่เป็นจุดยึดสำหรับปฏิกิริยาครอส-คัปปลิ้ง (เช่น Suzuki หรือ Negishi couplings) ในขณะที่เอสเตอร์สามารถถูกไฮโดรไลซ์เป็นกรดคาร์บอกซิลิกหรือรีดิวซ์เป็นแอลกอฮอล ใช้บ่อยในปฏิกิริยาขยายวงแหวนและการสร้างโมเลกุลที่มีไซโคลบิวเทนตึง ซึ่งมีความสำคัญมากขึ้นในการออกแบบยาสำหรับการจำกัดโครงสร้างเชิงคอนฟอร์เมชัน นอกจากนี้ยังใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ชีวภาพที่ซึ่งโมติฟไซโคลบิวเทนช่วยเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและความเลือกเฉพาะเป้าหมาย