สารนี้ถูกศึกษาว่ามีศักยภาพในการใช้เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ เนื่องจากสามารถช่วยลดความเสียหายจากอนุมูลอิสระในเซลล์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการเสื่อมของร่างกายและโรคเรื้อรังต่างๆ นอกจากนี้ยังแสดงฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยสามารถยับยั้งโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบในระดับโมเลกุล ทำให้มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาไปใช้ในงานรักษาโรคที่เกี่ยวกับการอักเสบเรื้อรัง เช่น ข้ออักเสบหรือโรคเบาหวานบางชนิด งานวิจัยบางชิ้นยังพบว่าสารนี้มีฤทธิ์ต้านเชื้อจุลชีพ โดยเฉพาะต่อแบคทีเรียบางชนิดและเชื้อรา ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ในยารักษาการติดเชื้อได้ในอนาคต อีกทั้งยังมีการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านมะเร็งในระดับเซลล์ โดยช่วยยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งบางประเภท ผ่านกลไกการกระตุ้นการตายของเซลล์แบบโปรแกรม (apoptosis) และการยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์ผิดปกติ โดยรวม สารนี้จึงถือเป็นโครงสร้างต้นแบบที่น่าสนใจในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเพื่อพัฒนายาใหม่ในอนาคต