ใช้ในงานวิจัยทางชีวการแพทย์เพื่อเพิ่มการส่งออกซิเจนไปยังเนื้อเยื่อโดยการปรับเปลี่ยนการทำงานของเซลล์เม็ดเลือดแดง มันทำหน้าที่เป็นตัวกระตุ้นอัลโลสเตอริกของฮีโมโกลบิน ลดความสัมพันธ์ในการจับออกซิเจน ซึ่งส่งเสริมการปล่อยออกซิเจนไปยังเนื้อเยื่อที่ขาดออกซิเจน ถูกศึกษาสำหรับการใช้รักษาที่มีศักยภาพในภาวะที่เกี่ยวข้องกับการขาดเลือด เช่น โรคหลอดเลือดสมองตีบ หัวใจขาดเลือด และโรคหลอดเลือดส่วนปลาย นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในยาสпортและสมรรถนะในที่สูงสำหรับการปรับปรุงการใช้ประโยชน์ออกซิเจน เสถียรและละลายในน้ำ ทำให้เหมาะสำหรับการศึกษาในหลอดทดลองและในร่างกาย