ใช้หลักในงานวิจัยเป็นตัวบ่งชี้ทางชีวภาพสำหรับความผิดปกติของ peroxisome โดยเฉพาะในการวินิจฉัยภาวะเช่น Zellweger syndrome ซึ่งกรดไขมันสายยาวสะสมเนื่องจากความบกพร่องทางเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ยังใช้ในงาน lipidomics เพื่อศึกษาส่วนประกอบของเยื่อหุ้มเซลล์และเมแทบอลิซึมของกรดไขมัน

heptacosanoic acid ยังทำหน้าที่เป็นมาตรฐานอ้างอิงในเคมีวิเคราะห์สำหรับการตรวจจับและวัดปริมาณกรดไขมันสายยาวในตัวอย่างชีวภาพ