Apelin-17 เป็นเปปไทด์ชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมการทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือด โดยหลักแล้วทำหน้าที่เป็นลิแกนด์เอ็นโดจีนัสสำหรับตัวรับ APJ มีบทบาทสำคัญในการเพิ่มการหดตัวของกล้ามเนื้อหัวใจและส่งเสริมการขยายหลอดเลือด ทำให้เป็นเป้าหมายที่น่าสนใจในการวิจัยโรคหัวใจล้มเหลว การศึกษาชี้ว่าช่วยปรับปรุงผลผลิตของหัวใจโดยไม่เพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจหรือความต้องการออกซิเจน ซึ่งอาจให้ข้อได้เปรียบทาง درمانیเหนือยา inotropic แบบดั้งเดิม

นอกจากนี้ยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับการรักษาสมดุลของของเหลวและแสดงศักยภาพในโมเดลของภาวะช็อกจากสูญเสียเลือดโดยช่วยรักษาความดันโลหิตและปรับปรุงการไหลเวียน เนื่องจากบทบาทในการสร้างหลอดเลือดใหม่และการทำงานของเซลล์บุหลอดเลือด Apelin-17 กำลังถูกสำรวจสำหรับการใช้ในภาวะขาดเลือด เช่น กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดและโรคหลอดเลือดส่วนปลาย

ในการวิจัยด้านเมแทบอลิซึม Apelin-17 ถูกเชื่อมโยงกับความไวต่ออินซูลินและการดูดซึมกลูโคส แสดงถึงการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในโรคเบาหวานและภาวะที่เกี่ยวข้องกับโรคอ้วน การแสดงออกของมันถูกเพิ่มขึ้นในเนื้อเยื่อไขมันและกล้ามเนื้อโครงสร้าง ซึ่งอาจปรับการเมแทบอลิซึมพลังงาน

การวิจัยที่กำลังดำเนินอยู่อาศัยประเมินความเสถียรและวิธีการส่งยา เนื่องจากเปปไทด์ถูกย่อยสลายอย่างรวดเร็วในกระแสเลือด จำกัดการใช้ทางคลินิกโดยปราศจากการปรับเปลี่ยนหรือกลยุทธ์การบริหารยาทางเลือก