สารนี้มีการใช้งานหลักในด้านการวิจัยและพัฒนาสารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในฐานะโครงสร้างต้นแบบของ "กลุ่มที่เป็นตัวยึดตำแหน่ง" (bioisostere) ซึ่งสามารถแทนที่กลุ่มฟีนิลหรือเทอร์ต-บิวทิลในโมเลกุลยาได้ เพื่อปรับปรุงคุณสมบัติด้านเภสัชจลนศาสตร์ เช่น เพิ่มความเสถียรต่อการเผาผลาญในร่างกาย ลดพิษ และปรับปรุงการดูดซึมของยา นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีความตึงเครียดสูง (strained bridgehead) ของสารนี้ยังช่วยให้มีความสามารถในการจับกับโปรตีนเป้าหมายได้ดี ทำให้เป็นที่น่าสนใจในการออกแบบยาสำหรับระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) และยับยั้งโปรติเอส นอกจากนี้ ยังใช้ในอุตสาหกรรมเกษตรเคมีสำหรับการออกแบบสารออกฤทธิ์ใหม่ที่มีความเสถียรต่อสิ่งแวดล้อมดีขึ้น