ไซโตคาลาซิน บี ถูกใช้อย่างกว้างขวางในการวิจัยทางชีววิทยาเพื่อศึกษาการเคลื่อนที่ของเซลล์และพลวัตของโครงสร้างเซลล์ (cytoskeletal dynamics) มันยับยั้งการพอลิเมอร์ไรเซชันของแอกติน ซึ่งช่วยให้นักวิจัยเข้าใจบทบาทของเส้นใยแอกตินในกระบวนการต่าง ๆ เช่น การแบ่งเซลล์ การรักษารูปร่าง และการเคลื่อนที่ ในงานเพาะเลี้ยงเซลล์ มันถูกใช้เพื่อยับยั้งไซโทไคนีซิส (cytokinesis) อนุญาตให้สร้างเซลล์ที่มีนิวเคลียสหลายอันสำหรับวัตถุประสงค์ทางทดลอง นอกจากนี้ ยังใช้ในการวิจัยมะเร็งเพื่อตรวจสอบผลกระทบของการรบกวนโครงสร้างเซลล์ต่อพฤติกรรมของเซลล์มะเร็ง ความสามารถในการรบกวนแอกตินยังทำให้เป็นเครื่องมือในการศึกษาเอนโดไซโทซิสและกลไกการขนส่งภายในเซลล์