Benoxaprofen ถูกพัฒนาขึ้นเป็นยาต้านการอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAID) ที่ใช้หลักในการรักษาโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์และโรคข้อเสื่อม โดยให้ผลทางบรรเทาอาการปวด ต้านการอักเสบ และลดไข้ ผ่านการยับยั้งการสังเคราะห์โปรสตาแกลนดินโดยการกดการทำงานของเอนไซม์ไซโคลออกซิเจเนส สารประกอบนี้แสดงประสิทธิภาพสูงในการลดอาการปวดข้อและการอักเสบ โดยมีระยะเวลาการออกฤทธิ์ยาวนานที่ช่วยให้สามารถให้ยาเพียงวันละครั้ง อย่างไรก็ตาม การใช้ทางคลินิกถูกยกเลิกในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เนื่องจากมีพิษต่อตับรุนแรงและปฏิกิริยาไวต่อแสงที่สังเกตเห็นในผู้ป่วย แม้จะถูกถอนออกจากตลาด Benoxaprofen ยังคงถูกใช้ในงานวิจัยเพื่อศึกษากลไกการบาดเจ็บตับที่เกิดจากยาและกลไกการไวต่อแสง