ใช้ในกระบวนการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในด้านประสาทวิทยาและจิตเวช เนื่องจากโครงสร้างมีศักยภาพในการโต้ตอบกับตัวรับในสมอง เช่น ตัวรับโดพามีนและเซโรโทนิน จึงอาจนำไปพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์สำหรับรักษาภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล หรือโรควิตกกังวลชนิดต่างๆ รวมถึงมีการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบเชิงซ้อนที่ต้องการความเฉพาะเจาะจงสูง นอกจากนี้ยังมีศักยภาพในการใช้เป็นโมเลกุลนำทาง (scaffold) ในการออกแบบยาใหม่ที่ต้องการความสามารถในการข้ามเกราะเลือดและสมองได้ดี