ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่มีโครงสร้างไทอะโซลและพิริดีน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการพัฒนายาต้านจุลชีพ ยาต้านไวรัส และยาแก้อักเสบ นิยมใช้ในขั้นตอนการสร้างโมเลกุลที่ต้องการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพในระดับเซลล์หรือสัตว์ทดลอง รวมถึงใช้เป็นมาตรฐานภายในห้องปฏิบัติการในการวิเคราะห์และพัฒนาวิธีการสังเคราะห์สารใหม่