ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในการยับยั้งการทำงานของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางสัญญาณการอักเสบ เช่น NF-κB นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเกี่ยวกับศักยภาพในการต้านมะเร็ง โดยเฉพาะในเซลล์มะเร็งบางประเภทที่แสดงความไวต่อสารในกลุ่มแลคโตนเซสควิเทอร์พีน ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาเป็นสารตั้งต้นสำหรับยารักษาโรคเรื้อรังในอนาคต