สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ เนื่องจากโครงสร้างมีหมู่ฟีนอลิกหลายตำแหน่ง ซึ่งช่วยในการจับอนุมูลอิสระได้ดี นอกจากนี้ยังแสดงฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ เช่น ไซโคลออกซิเจเนส (COX) และลิโพออกซิเจเนส (LOX)

งานวิจัยบางชิ้นระบุว่าสารนี้อาจมีฤทธิ์ต้านมะเร็ง โดยเฉพาะในเซลล์มะเร็งบางประเภท เช่น มะเร็งเต้านมและมะเร็งลำไส้ใหญ่ กลไกการทำงานอาจเกี่ยวข้องกับการเหนี่ยวนำให้เกิดการตายของเซลล์แบบ apoptosis การยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์ผิดปกติ และการปรับเปลี่ยนเส้นทางสัญญาณเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของเนื้องอก

นอกจากนี้ยังมีศักยภาพในการใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิว เนื่องจากสามารถยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสร้างเม็ดสี จึงอาจช่วยลดการเกิดฝ้า กระ หรือจุดด่างดำบนผิวหนัง รวมถึงปกป้องจากความเครียดออกซิเดชันและความเสียหายจากรังสียูวี

นอกจากนี้ สารนี้ยังใช้เป็นโครงสร้างหลัก (scaffold) ในการสังเคราะห์อนุพันธ์ฟลาโวนอยด์ เพื่อเพิ่มกิจกรรมทางชีวภาพและการดูดซึมในร่างกาย

โดยรวม สารนี้จึงน่าสนใจสำหรับการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ในเครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร หรือแม้แต่ในทางเภสัชกรรม ภายใต้การศึกษาเพิ่มเติมเพื่อยืนยันความปลอดภัยและประสิทธิภาพ