ใช้เป็นตัวตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาที่มีฟลูออรีน โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) และโมเลกุลชีวภาพอื่นๆ หน้าที่ของเอสเตอร์และการแทนที่ด้วยฟลูออรีนทำให้มีคุณค่าต่อเคมียารักษาโรคในการเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ ใช้บ่อยในปฏิกิริยา Suzuki และการจับคู่ข้ามอื่นๆ เพื่อสร้างระบบอะโรมาติกที่ซับซ้อน นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยด้านเกษตรเคมีสำหรับการออกแบบสารกำจัดวัชพืชและยาฆ่าเชื้อรา เนื่องจากผลกระทบดึงอิเล็กตรอนของอะตอมฟลูออรีนช่วยปรับปรุงปฏิกิริยาและความเลือกเฉพาะของสารประกอบ