ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการซึมเศร้า หรือยาต้านจิตประดิษฐ์ โครงสร้างที่มีพิเพอราซีนและหมู่กรดคาร์บอกซิลิกช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนคุณสมบัติการละลายน้ำและความสามารถในการผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ได้ ทำให้เหมาะสมในการพัฒนายาที่ต้องการการดูดซึมดีและมีเสถียรภาพในร่างกาย นอกจากนี้ยังใช้เป็นรีเอเจนต์ในปฏิกิริยาเคมีเพื่อสร้างสารอนุพันธ์สำหรับศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) ของโมเลกุลที่มีศักยภาพในการรักษาโรคต่าง ๆ