ดีเอ็กซ์ทรันซัลเฟตถูกใช้อย่างแพร่หลายในงานชีวการแพทย์และห้องปฏิบัติการ เนื่องจากมีคุณสมบัติต้านการแข็งตัวของเลือดและเป็นโพลีแอนไอออน พวกมันมักใช้ในการเพาะเลี้ยงเซลล์เพื่อปรับการยึดเกาะของเซลล์และในการเหนี่ยวนำโมเดลทดลองของการอักเสบ โดยเฉพาะการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับลำไส้อักเสบ

ในชีววิทยาโมเลกุล ดีเอ็กซ์ทรันซัลเฟตถูกใช้เพื่อส่งเสริมการไฮบริดิไซเซชันในเทคนิคกรดนิวคลีอิก เช่น การไฮบริดิไซเซชันในที่ (in situ hybridization) และการบล็อตติ้ง ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการจับตัวของโพรบ พวกมันยังทำหน้าที่เป็นสาร стабилизатор ในสูตรการวินิจฉัยบางชนิด และถูกสำรวจสำหรับกิจกรรมต้านไวรัส โดยเฉพาะในไมโครไบไซด์ทาเฉพาะที่

นอกจากนี้ เนื่องจากมีประจุลบและ biocompatibility ดีเอ็กซ์ทรันซัลเฟตจึงถูกศึกษาสำหรับระบบส่งยาเพื่อการปลดปล่อยที่ควบคุมได้และการส่งยาแบบกำหนดเป้าหมายของตัวแทนบำบัด

ดีเอ็กซ์ทรันซัลเฟตยังถูกใช้ในการจำลองภาวะการอักเสบเรื้อรัง เช่น ในทดลองโรคโครห์นหรือลำไส้อักเสบในสัตว์ทดลอง เพื่อศึกษาอาการเช่นท้องร่วง เลือดในอุจจาระ และการเปลี่ยนแปลงของเยื่อบุลำไส้ ในงานวิจัยชีวโมเลกุล มีบทบาทในการศึกษาการจับตัวของโปรตีนกับกรดนิวคลีอิก เนื่องจากประจุลบสูงที่เลียนแบบดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอ ทำให้เป็นตัวควบคุมที่มีประสิทธิภาพในปฏิกิริยาต่างๆ