สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในงานวิจัยและพัฒนายาในฐานะสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้น โครงสร้างของมันซึ่งมีแกนไตรอะโซโลไพรีดีน ทำให้มีคุณค่าในการสร้างสารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพที่เป็นไปได้ โดยเฉพาะในการพัฒนายาใหม่ที่เล็งเป้าไปที่ความผิดปกติทางระบบประสาทหรือมะเร็ง นักวิจัยมักปรับเปลี่ยนกลุ่มฟังก์ชันของมัน เช่น กลุ่มเอสเทอร์และหมู่โบรโม เพื่อสำรวจประสิทธิภาพในการจับกับตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะ ซึ่งช่วยในการค้นพบตัวแทนบำบัดที่ใหม่ นอกจากนี้ ยังอาจใช้ในงานสังเคราะห์อินทรีย์เพื่อสร้างโครงสร้างเฮเตอโรไซคลิก ซึ่งจำเป็นในเคมียารักษา