ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านยาที่เกี่ยวข้องกับการต้านเชื้อจุลินทรีย์และไวรัส พบว่าสารอนุพันธ์ของไตรเอโซลมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นยาต้านเชื้อราและยาต้านไวรัส เนื่องจากมีโครงสร้างที่สามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์สำคัญในจุลินทรีย์ได้ นักวิจัยมักใช้สารนี้เป็นโมเลกุลหลักในการออกแบบยาใหม่ที่มีเป้าหมายเฉพาะเจาะจง และสามารถปรับเปลี่ยนหมู่ฟังก์ชันเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดพิษต่อเซลล์มนุษย์ นอกจากนี้ยังมีการศึกษาในด้านกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนายาสำหรับโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากออกซิเจนเช่น โรคเบาหวานและโรคหัวใจ