สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการวิจัยทางภูมิคุ้มกันวิทยา เนื่องจากความสามารถในการกระตุ้น Toll-Like Receptor 7 (TLR7) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด โดยการกระตุ้น TLR7 จะเหนี่ยวนำการผลิตไซโตไคน์ที่ก่อให้เกิดการอักเสบและอินเตอร์เฟอรอนชนิด I ทำให้มีคุณค่าในการศึกษาการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันและการอักเสบ สารนี้มักถูกใช้ในการพัฒนาวัคซีนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของอิมมูโนเจนโดยการส่งเสริมปฏิกิริยาภูมิคุ้มกันที่แข็งแกร่ง นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการวิจัยภูมิคุ้มกันบำบัดมะเร็งเพื่อสำรวจศักยภาพในการกระตุ้นเซลล์ภูมิคุ้มกันต่อมะเร็ง บทบาทของมันในการศึกษโรคภูมิต้านตนเองก็มีความสำคัญเช่นกัน เนื่องจากช่วยในการทำความเข้าใจกลไกการกระตุ้นภูมิคุ้มกันที่เป็นตัวกลางโดย TLR7 และผลกระทบต่อพยาธิวิทยาของโรค