สารประกอบนี้ถูกใช้เป็นหลักในการวิจัยและพัฒนาภายในวงการเภสัชกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังเคราะห์ยาใหม่ที่มีศักยภาพ โครงสร้างของมันซึ่งมีหมู่ thiazolidinedione ทำให้มีคุณค่าต่อการออกแบบโมเลกุลที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติของการเผาผลาญ เช่น โรคเบาหวาน มันได้รับการสำรวจสำหรับบทบาทที่เป็นไปได้ในการปรับเปลี่ยน peroxisome proliferator-activated receptors (PPARs) ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในการเผาผลาญกลูโคสและไขมัน นอกจากนี้ มันยังทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการเตรียมสารที่มีกิจกรรมทางชีวภาพซึ่งมีคุณสมบัติต้านการอักเสบ ต้านอนุมูลอิสระ และต้านมะเร็ง การใช้งานของมันยังขยายไปสู่การสังเคราะห์แบบออร์แกนิก โดยที่มันถูกนำมาใช้ในการสร้างสารประกอบเฮเตอโรไซคลิกที่มีศักยภาพทางรักษาหลากหลายประเภท