สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาการสังเคราะห์อินทรีย์และการวิจัยเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการพัฒนาโมเลกุลที่ biologically active ต่างๆ โดยเฉพาะที่มุ่งเป้าไปยังโรคติดเชื้อและภาวะอักเสบ คุณสมบัติโครงสร้างของมันทำให้มีคุณค่าในการออกแบบและสังเคราะห์อนุพันธ์ไทอะซอล ซึ่งเป็นที่รู้จักในคุณสมบัติต้านจุลินทรีย์ ต้านเชื้อรา และต้านการอักเสบ นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจในการสร้างสารประกอบใหม่สำหรับการใช้ที่เป็นไปได้ในโปรแกรมค้นพบยา เพื่อตอบสนองความต้องการทางการแพทย์ที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข การประยุกต์ใช้นั้นขยายไปถึงวิทยาศาสตร์วัสดุ ที่ซึ่งมันถูกตรวจสอบสำหรับศักยภาพในการพัฒนาวัสดุขั้นสูงที่มีคุณสมบัติอิเล็กทรอนิกส์หรือโฟโตฟิสิกส์เฉพาะ