ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารเคมีเกษตรและเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านเชื้อราและยาฆ่าแมลง โครงสร้างที่มีหมู่โบรมีนที่ตำแหน่ง 2 ไตรฟลูออโรเมทิลที่ตำแหน่ง 4 และกรดคาร์บอกซิลิกที่ตำแหน่ง 5 บนวงแหวนไทอะซอล ช่วยให้สามารถปรับแต่งได้อย่างมีประสิทธิภาพสำหรับสารออกฤทธิ์ที่เล็งเป้าไปยังศัตรูพืชหรือเชื้อโรคเฉพาะเจาะจง ใช้กันทั่วไปในงานวิจัยสำหรับสารประกอบชีวภาพใหม่เนื่องจากมีหมู่โบรมีนและกรดคาร์บอกซิลิกที่ทำปฏิกิริยาได้ ซึ่งช่วยให้เกิดปฏิกิริยาคัปปลิ้งและการ derivatization นอกจากนี้ยังใช้ในเคมีเภสัชวิทยาสำหรับโครงสร้างพื้นฐานในสารประกอบเฮเตอร์โรไซคลิกที่มีศักยภาพในการรักษา