ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านยาจิตเวช ซึ่งเกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลาง เช่น การพัฒนายาต้านอาการทางจิต (antipsychotic) หรือยาแก้ซึมเศร้า เนื่องจากโครงสร้างมีส่วนประกอบของเบนโซไอโซไทอะโซลและพิเพอริดีน ซึ่งมักพบในสารออกฤทธิ์ที่จับกับตัวรับโดพามีนหรือเซโรโทนิน นิยมใช้ในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนายาในห้องปฏิบัติการ โดยเฉพาะในช่วงการออกแบบและปรับแต่งโมเลกุลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความจำเพาะของยา