ใช้เป็นสารตั้งต้นในสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายาที่มีโครงสร้างไทอะโซล ซึ่งแสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพ ต้านการอักเสบ และต้านเบาหวาน ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในเคมียารักษาโรคสำหรับสร้างโมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ เนื่องจากมีกลุ่มฟังก์ชันที่ทำปฏิกิริยาได้—เอสเตอร์และอะซิติล—ที่ช่วยให้สามารถดัดแปลงทางเคมีเพิ่มเติมได้ ใช้กันทั่วไปในงานวิจัยสำหรับออกแบบตัวยับยั้งคินาสและยาที่มุ่งเป้าไปยังเอนไซม์อื่นๆ นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมโพรบเรืองแสงและสีย้อม เนื่องจากคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์โดยธรรมชาติของวงแหวนไทอะโซล