ใช้เป็นตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการผลิตยาที่มีฐานไทอะโซลที่มีคุณสมบัติต้านจุลชีพและต้านเชื้อรา ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในการพัฒนาสารออกฤทธิ์ทางเภสัชกรรม (APIs) เนื่องจากมีกลุ่มอะมีนที่ทำปฏิกิริยาและโครงสร้างเฮเทอโรไซคลิก ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถในการจับกับระบบชีวภาพ ใช้กันทั่วไปในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงผู้สมัครยา นอกจากนี้ยังใช้ในสารเคมีเกษตรสำหรับพัฒนายาฆ่าแมลงและวัชยากร ซึ่งวงแหวนไทอะโซลช่วยเพิ่มความเสถียรและกิจกรรมทางชีวภาพ สารอนุพันธ์ของมันยังถูกสำรวจในการวิจัยสำหรับศักยภาพในการเป็นยาต้านมะเร็งและต้านการอักเสบ