สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาการวิจัยและพัฒนาพื้นฐานเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่างๆ โครงสร้างของมันซึ่งมีกลุ่มโบรโมไทอะซอล ทำให้มีคุณค่าอย่างยิ่งในการสร้างสารประกอบที่มีศักยภาพในการบำบัดรักษา เช่น สารต้านจุลินทรีย์ ต้านไวรัส หรือต้านมะเร็ง นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการสังเคราะห์อินทรีย์เพื่อสร้างโครงสร้างเฮเทอโรไซคลิกที่ซับซ้อน ซึ่งมักถูกสำรวจเพื่อคุณสมบัติทางการแพทย์ บทบาทของมันในการค้นพบยาใหม่เน้นย้ำถึงความสำคัญในการพัฒนาการรักษาใหม่สำหรับโรคต่างๆ