สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์และการวิจัยเภสัชภัณฑ์ โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปยังภาวะทางระบบประสาทและการอักเสบ โครงสร้างของมันซึ่งประกอบด้วยวงแหวนไทอะซอลและการเชื่อมโยงไทโออีเทอร์ ทำให้มีคุณค่าสำหรับการพัฒนาสารประกอบที่มีศักยภาพทางรักษา นักวิจัยมักสำรวจอนุพันธ์ของมันเพื่อความสามารถในการปรับเปลี่ยนตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะในร่างกาย ซึ่งช่วยในการพัฒนายาใหม่สำหรับรักษาโรค เช่น อัลไซเมอร์ ภาวะซึมเศร้า หรืออาการปวดเรื้อรัง นอกจากนี้ คุณสมบัติทางเคมีของมันยังทำให้เหมาะสำหรับการใช้ในการออกแบบระบบการส่งยาแบบใหม่ ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพและความเสถียรของสูตรเภสัชภัณฑ์