ใช้หลักๆ ในงานวิจัยในห้องปฏิบัติการในฐานะสารประกอบสเตียรอยด์ที่มีคุณสมบัติยับยั้งเอนไซม์โดยศักยภาพ ถูกศึกษาสำหรับความสามารถในการโต้ตอบกับเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับฮอร์โมน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการเมแทบอลิซึมของสเตียรอยด์ โครงสร้างของมันช่วยให้ทำหน้าที่เป็นอนุพันธ์แอนโดรเจนที่ถูกดัดแปลง ทำให้มีประโยชน์ในการศึกษาความเสถียรเมแทบอลิซึม การจับกับตัวรับ และการแปลงด้วยเอนไซม์ในกระบวนการสเตียรอยด์เจเนซิส เนื่องจากมีกลุ่มฟังก์ชันเฉพาะ มันอาจทำหน้าที่เป็นสารกลางในการสังเคราะห์สเตียรอยด์ที่ biologically active หรือตัวแทนต้านแอนโดรเจน ไม่ได้ตั้งใจสำหรับการใช้ทางเภสัชกรรมในมนุษย์หรือสัตว์ และสำหรับการวิจัยในห้องปฏิบัติการเท่านั้น