สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีเภสัชวิทยาและการพัฒนายา โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ biologically active ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโมเลกุลที่มุ่งเป้าไปที่ความผิดปกติทางระบบประสาทและจิตเวช โครงสร้างของสารนี้มักถูกนำเข้าไปในสารประกอบที่ออกแบบมาเพื่อโต้ตอบกับตัวรับเฉพาะในสมอง เช่น ตัวรับซิกมา (sigma receptors) หรือตัวรับโดพามีน (dopamine receptors) ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาวะต่างๆ เช่น โรคจิตเภท (schizophrenia) ภาวะซึมเศร้า (depression) และภาวะวิตกกังวล (anxiety) นอกจากนี้ โครงสร้างสไปโรไซคลิก (spirocyclic) ของสารนี้ยังช่วยเพิ่มความเสถียรและ bioavailability ของยาที่ได้ ทำให้เป็น building block ที่มีคุณค่าสำหรับการสร้างยารักษาใหม่ นักวิจัยยังสำรวจศักยภาพของสารนี้ในการพัฒนาการรักษาโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท (neurodegenerative diseases) โดยอาศัยความสามารถในการปรับระบบสารสื่อประสาท (neurotransmitter systems) อย่างมีประสิทธิภาพ