สารประกอบนี้ถูกนำไปใช้หลักในการวิจัยและพัฒนายาเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการศึกษายาตัวใหม่ที่มีคุณสมบัติบำบัด โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของมันทำให้เป็นสารกลางที่มีคุณค่าสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง นักวิจัยได้สำรวจศักยภาพของมันในการปรับเปลี่ยนตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะเจาะจงที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางทางระบบประสาท ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาการรักษาใหม่สำหรับภาวะต่างๆ เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า หรือโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท นอกจากนี้ โครงสร้างสไปโรไซคลิกของมันยังเป็นที่สนใจในสาขาเคมียารักษาโรคสำหรับการออกแบบโมเลกุลที่มีการดูดซึมทางชีวภาพและความเลือกสรรที่เพิ่มขึ้น