สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในงานวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่ มันทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อน ซึ่งมักมุ่งเป้าไปที่โรคทางระบบประสาทและโรคทางจิตเวช โครงสร้างแบบสไปโรไซคลิกของมันมีคุณค่าในการออกแบบสารประกอบที่โต้ตอบกับตัวรับทางชีวภาพเฉพาะเจาะจง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความเลือกสรรของยา นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในเคมียารักษาเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ เช่น การดูดซึมทางชีวภาพและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม ของตัวแทนบำบัดที่เป็นไปได้ บทบาทของมันในการพัฒนายาสำหรับระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) เน้นย้ำถึงความสำคัญในการส่งเสริมการรักษาโรคเช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท