สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีทางการแพทย์และการวิจัยทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาทและจิตเวช โครงสร้างสไปโรไซคลิกของมันมีประโยชน์ในการออกแบบยา เนื่องจากเพิ่มความแข็งตัวของโมเลกุลและปรับปรุงความสามารถในการจับกับตัวรับเฉพาะ นักวิจัยมักนำมันไปรวมในการพัฒนายาเพื่อการบำบัดที่อาจเกิดขึ้นได้ เช่น ยากล่อมประสาท ยากล่อมอารมณ์ และยารักษาโรคจิต นอกจากนี้ โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ยังถูกสำรวจในการสร้างสารประกอบใหม่สำหรับรักษาโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท เช่น อัลไซเมอร์และพาร์กินสัน ความหลากหลายของสารประกอบนี้ยังขยายไปถึงการใช้ในการศึกษาการยับยั้งเอนไซม์และการปรับเปลี่ยนตัวรับ ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าสำหรับการพัฒนาการค้นพบยา