สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมียารักษาโรค โดยเฉพาะในการพัฒนายาเภสัชภัณฑ์ที่มุ่งเป้าไปยังความผิดปกติทางระบบประสาท โครงสร้างที่ไม่เหมือนใครซึ่งมีระบบสไปโรไซคลิก ทำให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณค่าสำหรับการออกแบบโมเลกุลที่โต้ตอบกับตัวรับเฉพาะในสมอง นักวิจัยได้สำรวจศักยภาพของมันในฐานะสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่ปรับระบบสารสื่อประสาท เช่น โดพามีนหรือเซโรโทนิน ซึ่งมีความสำคัญในการรักษาโรคเช่น โรคพาร์กินสัน โรคซึมเศร้า และความวิตกกังวล นอกจากนี้ เคมีทัศนียภาพ (การกำหนดค่าอาร์) มักถูกใช้ประโยชน์เพื่อเพิ่มความเลือกเฉพาะและประสิทธิภาพในการโต้ตอบกับเป้าหมายยา ทำให้เป็นผู้สมัครที่มีแนวโน้มสำหรับการปรับปรุงเพิ่มเติมในกระบวนการค้นพบยา