สารนี้มักใช้ในงานวิจัยทางเภสัชวิทยาเพื่อศึกษาคุณสมบัติในการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะการทำงานที่เกี่ยวข้องกับตัวรับในสมอง เช่น ตัวรับเซโรโทนินหรือโดปามีน ซึ่งอาจมีศักยภาพในการพัฒนายารักษาโรคทางจิตเวชหรือระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า โรควิตกกังวล หรือโรคพาร์กินสัน นอกจากนี้ยังมีการศึกษาการใช้งานในด้านการออกฤทธิ์ต่อระบบหัวใจและหลอดเลือด รวมถึงการประเมินความเป็นพิษและความปลอดภัยเพื่อนำไปใช้ในการพัฒนายาต่อไป