สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในสาขาเคมีเภสัชกรรมและการพัฒนายา โดยทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาทและโรคหัวใจและหลอดเลือด โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งมีระบบวงแหวนสไปโรไซคลิก ทำให้มีคุณค่าสำหรับการออกแบบสารประกอบที่มีความสัมพันธ์ในการจับกับเป้าหมายที่เพิ่มขึ้นและความเลือกสรรต่อตัวรับหรือเอนไซม์เฉพาะ นักวิจัยมักนำมาใช้ในการพัฒนายาใหม่ๆ รวมถึงตัวยับยั้งและตัวปรับเปลี่ยน เพื่อสำรวจการรักษาที่มีศักยภาพสำหรับภาวะต่างๆ เช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และความดันโลหิตสูง นอกจากนี้ การประยุกต์ใช้ยังขยายไปถึงการปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ เช่น ความเสถียรและการดูดซึม ในผู้สมัครยา